جایگزین دازینگ در امروز :

بسیاری از دازرهای امروزی، استفاده از چوب چنگالی را کنار گذاشته‌اند و به جای آن، دو میله فلزی «L»

شکل را در دست می‌گیرند.

هر یک از این میله‌ها در یک دست نگه داشته می‌شود و قسمت کوتاه محله‌های «اِل» به سمت بالا نگه داشته می‌شود.

دازرها درباره روش پیدا کردن آب و اشیای زیرزمینی با استفاده از این روش ادعا می‌کنند که وقتی دازر

به شیء مورد نظر در زیر خاک نزدیک می‌شود، میله‌ها به سمت یکدیگر خم شده و شکل «X» را تشکیل می‌دهند.

علاوه بر میله‌های فلزی، دازرها از میله‌های پلاستیکی و شیشه‌ای نیز استفاده می‌کنند.

اصول کار با ردیاب آنتنی

همانطور که متوجه شدید این گونه ردیاب ها ابزار مهندسی نیستند. به این علوم ، علوم ذهنی یا باطنی نیز میگویند و

در واقع انواع ردیاب های آنتنی و شاقول های ردیابی ابزار های شبه علم هستند.

اولین چیزی که نیاز دارید آرامش و تمرکز فکر است هرچه آرامش و تمرکز شما بیشتر باشد زودتر به نتیجه میرسید.

و توجه داشته باشید که برای هر کاری باید توانایی ذاتی یا استعداد آن کار در شما وجود داشته باشد.

آموزش کار با ردیاب آنتنی خوراک خور

از آنجایی که این ابزارها یک ابزار ذهنی هستند داشتن اعتقاد به عملکرد دستگاه و نتیجه گرفتن از آن بسیار مهم است

اگر به ابزاری که دارید اعتمادی ندارید بدانید هیچوقت کار نمیکند و نیت کردن مثل دادن خوراک یا فرکانس به دستگاه عمل میکند.

نحوه نگه داشتن ردیاب ها :

در ابتدای آموزش کار با ردیاب انتن ها را بصورتی در دست بگیرید که کاملا در شریط راحت و ریلکس قرار داشته باشید .

یعنی دسته ها را محکم نگه ندارید . دست ها در حالت طبیعی و آزاد در کنار بدن قرار گرفته و سپس آنها را

بصورت ۹۰ درجه خم نموده و آنتنها را در دست گرفته و به اندازه تقریبی ۴۰ سانتیمتر از هم فاصله دهید .

انتن ها را بصورت افقی نگه داشته و نوک انها را کمی بسمت زمین کج کنید. به این شکل باد و نوسانات حرکت شما

آنتن ها را کمتر منحرف میکند و خطای شما کمتر میشود توجه کنید سر آنتن ها نباید بیش از حد بسمت پایین خم شود

و گرنه از حسایست ردیاب کاسته میشود و اگر انتن ها را زیاد مستقیم نگه دارید ردیاب بیش از حد

حساس شده و کار با ان مشکل میشود.

توجه آنتن ها تقریبا بصورت موازی قرار دارند.

تمرکز فکر عبارتست از تثبیت ذهن روی یک شی خارجی و یا یک نقطه درونی ابتدا ذهن خود را بر روی یک هدف متمرکز

کرده و سپس کاوش را شروع کنید. پس از تمرین تعادل نگه داشتن آنتن ها اپراتور باید یاد بگیرد که گام به گام راه برود

و آنتن ها را موازی هم و متعادل نگه دارد. قدم ها باید با سرعت نرمال و محکم و مساوی باشد.

در هر قدم فاصله و مسافت یکسانی باید طی شود در غیر اینصورت انتن ها ممکن است تعادل خود را از دست بدهند.

یک قطب نما برای تعیین جهات جغرافیایی به همراه داشته باشید. از سمت جنوب به سمت شمال حرکت کنید،

قدمهایتان را یکسان و به آهستگی بر دارید ، دسته ردیاب را محکم در دست نگیرید، نفس خودتان را حبس نکنید،

وقتی ردیاب روی یک نقطه قیچی کرد آن نقطه را علامت گزاری کنید این بار از سمت شمال به سمت جنوب

و روبروی نقطه مشخص شده با فاصله تقریبی بیست متر حرکت کنید تا یک نقطه دیگر را ردیاب قیچی کند.

آموزش کار با ردیاب آنتنی خوراک خور

این نقطه را نیز علامت بگذارید با یک متر فاصله بین دو نقطه را اندازه گیری کنید مثلا فاصله بین دو نقطه ده متر است

آن را تقسیم بر دو کنید که پنج متر میشود نقطه وسط دو جایی که اول علامت گذاری کرده اید را مشخص کنید

چون یون های جنس با زاویه چهل و پنج درجه از زمین خارج میشوند آن دو نقطه اولیه نقاط خروج یون هستند

نه نقطه ای که جنس در آن مدفون است.

عمق گیری با ردیاب انتنی

عمق گیری با ردیاب آنتنی یکی از چالش‌های مهم در کاوش و جستجوی فلزات و اشیاء مدفون است.

در حالی که ردیاب انتنی می‌توانند به شناسایی محل تقریبی هدف کمک کنن.

تعیین دقیق عمق آن نیازمند تکنیک‌ها و ملاحظات خاصی است.

در این مقاله به بررسی روش‌ها و نکات مهم در عمق گیری با ردیاب آنتنی می‌پردازیم.

روش‌های عمق گیری با ردیاب آنتنی:

• روش زاویه‌ای: در این روش، اپراتور با حرکت حول نقطه شناسایی شده و تغییر زاویه آنتن، سعی در تخمین عمق هدف می‌کند. با توجه به میزان چرخش آنتن و فاصله از نقطه اولیه، می‌توان تخمینی از عمق هدف به دست آورد.
• روش ضربدری: در این روش، اپراتور از جهات مختلف به نقطه شناسایی شده نزدیک می‌شود و در هر مرحله، محل قرارگیری آنتن را علامت‌گذاری می‌کند. با رسم خطوط فرضی بین این نقاط، محل تلاقی آنها به عنوان نقطه دقیق هدف و عمق آن تخمین زده می‌شود.
• روش‌های پیشرفته: برخی از ردیاب‌های آنتنی مجهز به سیستم‌های عمق‌یابی پیشرفته هستند که با استفاده از تکنولوژی‌های خاص، عمق هدف را به صورت دقیق‌تر نمایش می‌دهند. این دستگاه‌ها معمولاً گران‌تر و پیچیده‌تر هستند.

خطای ردیاب انتنی

خطای ردیاب آنتنی می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد و در نتیجه، اطلاعات نادرستی را به کاربر ارائه دهد.

درک این خطاها و عوامل مؤثر بر آنها، برای استفاده بهینه از ردیاب آنتنی و جلوگیری از گمراهی در کاوش، بسیار مهم است.

 

برخی از علل شایع خطای ردیاب آنتنی:

• تداخلات الکترومغناطیسی: ردیاب‌های آنتنی به شدت حساس به امواج الکترومغناطیسی هستند. منابعی مانند خطوط برق فشار قوی، تلفن‌های همراه، دستگاه‌های الکترونیکی و حتی رادارها می‌توانند باعث ایجاد تداخل و اختلال در عملکرد ردیاب شوند.
• شرایط محیطی: نوع خاک، رطوبت، وجود مواد معدنی و حتی دما می‌توانند بر دقت ردیاب تأثیر بگذارند. برای مثال، خاک‌های رسوبی یا مرطوب ممکن است باعث جذب یا انعکاس سیگنال‌های ردیاب شوند و در نتیجه، خطاهایی را در تشخیص و مکان‌یابی هدف ایجاد کنند.
• خطای انسانی: اپراتور ردیاب نیز می‌تواند عامل خطا باشد. عدم تجربه کافی، عدم تمرکز، حرکات ناپایدار و تفسیر نادرست سیگنال‌ها می‌توانند منجر به اشتباه در تشخیص و مکان‌یابی هدف شوند.
• مشکلات فنی دستگاه: خرابی یا نقص فنی در قطعات ردیاب، مانند آنتن، گیرنده یا پردازنده، می‌تواند باعث عملکرد نادرست دستگاه و ایجاد خطا شود.
• تنظیمات نادرست: تنظیمات نادرست دستگاه، مانند حساسیت زیاد یا فرکانس نامناسب، می‌تواند باعث دریافت سیگنال‌های اشتباه و در نتیجه، خطای ردیاب شود.

مقاله پیشنهادی:فلزیاب سی تی ایکس ctx 3030

چرا بهتر است از شرکت زرشناسان خرید کنید؟